หน้าที่ 2 จาก 3
ما لي وللدنيا ما أنا في الدنيا إلا كراكب اسْتَظَلَّ تَحْتَ شَجَرَةٍ،
ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا مَا لي
ฉันกับโลกดุนยานี้ ก็เปรียบเสมือนดั่งคนเดินทาง
(เมื่อเดินทางแล้วเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หรือแดดร้อน
เมื่อยังไปไม่ถึงที่หมาย ยังไม่ถึงจุดหมายปลายทาง
ก็หาที่พักชั่วคราว)
หาร่มเงาเพื่อพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ (เมื่อหายเหน็ดเหนื่อยแล้ว หายร้อนแล้ว )หลังจากนั้น( ก็เดินทางต่อ) และทิ้งร่มเงานั้น ทิ้งต้นไม้ต้นนั้นไว้เบื้องหลัง”







